Tarih: 28-29 Nisan 2012
Dağ: Emler
Rota: Emler Batı
Ekip: Ömer Fahri YAZICIOĞLU,Muzaffer TEKİN, Necat Ede
Malzeme: Kazma, krampon, Bivak, Tulum
Bivak Yeri: 3100 mt
28-29 Nisan tarihinde Kulübün Aladağlar dağ otobüsü ile sokullupınar kamp alanına Cumartesi saat 13:00 ‘da ulaştık. Mutlu İnan Akdağ rehberliğindeki yeni eğitim grubu Emler klasik faaliyeti yapacaklardı. Biz üç kişi hazırlıklarımızı yaparak 13:30 ‘da sokullupınar ‘dan ayrılarak Emler batı rotasına giriş yaptık. Son kez rota hakkında Mutlu ‘dan bilgi almıştık.
Sokullupınar ‘dan bakınca önümüzdeki belirgin kaya kütlesinin sol yanından yükselişe başladık. Kütlenin üst bölgesine gelince sağ tarafımıza doğru açılarak yükselişe devam ettik. Zaman zaman eller kayada, kaya etaplarını geçtik. Sırta ulaşmak için sağa doğru açılarak tırmanmaktaydık. Bir iki yerde yumuşak kar birikintili kulvarlardan kazma tutarak geçiş yaptık. Bir an önce sırta varmak istiyorduk. Rotayı karıştırmamız sonucu kendimizi zorlu kaya etabının içinde bulduk. Bu bize 1 saat vakit kaybettirmişti. Bu etabıda geçtikten sonra sırta ulaşarak emler zirveyi net görebilmekteydik. Güneye bakan yamaç olması sebebiyle ayağımız hiç kara değmeden, çarşak üzerinde sırtdan yükselişimize devam ettik. Hava kararmadan Kayacık zirvenin altındaki bivak yerine ulaşmak istiyorduk. Saat 19:30 ‘da kayacık zirve ‘nin biraz altında, üç kişilik bivak yerine varmıştık. 1,5 metre önümüz uçurum olması sebebiyle heyecanlı bir bivak yeriydi bizim için. Buradan sokullupınar kamp alanını net görebiliyorduk. Sağ ‘da sol’da kalmış küçük kar birikintilerinden su ihtiyacımızı giderebiliyorduk. Yiyecek ve sıvı alımından sonra bivaklarımıza çekilip, bulutsuz havada, bol yıldızlı ve ay ışığında gece 03:00 ‘e kadar uyuduk. Eşyalarımızı toplayıp, kahvaltıdan sonra 04:00 ‘de sırtdan yükselişimize devam ettik. Klasik rotadan çıkış yapan ekibi Karayalak vadisinin ortasında görebiliyorduk.
Zaman zaman sert rüzgar esiyordu. Sırtın sol tarafı uçurum olması sebebiyle kılçık geçişi hissiyatı yaşıyorduk. 20 dakika sonra kayacık zirve ‘ye vardık. 2 dakika mola vererek zirve havasını koklayıp, devam ettik. Kayacık zirve ‘den sonra rota biraz aşağıya doğru iniş yaptırarak, irtifa kaybettiriyor. Sırtdan devam ederek tıkaç kayanın yanına vardık. Tıkaç kayanın altına inip, tekrar yükselmemiz gerekiyordu ama iniş yapabilecek bir yer göremedik gece karanlığında. Kafa lambamızla görebildiğimiz heryer slab kaya bulunuyordu. Mutlu ile telsiz bağlantı kurarak, patikamsı çarşak üzerinden yaklaşık 100 metre kadar aşağıya inip sağa geçerek tekrar yükselmemizi iletti. Fakat o patikamsı iniş yapabileceğimiz yeri gece karanlığında göremedik. Tıkaç kayanın 15 metre gerisinde, dar kar/buz kulvarından kazma/krampon geri geri 100 metre kadar aşağıya indik. Kazandığımız irtifayı 100 metre kaybetmek canımı sıkmış olsada, kar/buz kulvarı keyif vericiydi. Aşağıya inip 40 metre kadar sağ tarafa geçiş yaptık. Tıkaç kayanın hizasından kultulmuştuk artık. Tıkaç kaya yanındaki yarıkdan dik tırmanışa devam ettik. Burasıda kar/buz kulvarı olmuştu. Kazma/krampon sert karda yükselmek keyifliydi. Yukarı çıktığımızda tıkaç kayanın artık öbür tarafındaydık. Önümüzde küçük bir kule kütlesi kalmıştı. Burayıda kulenin üstünden geçerek artık emler batı çanağının içindeydik. Bu sırada gün aydınlanmaya başlamıştı. Saat 05:45 olmuştu. Emler zirve net bir şekilde görebiliyorduk. Çanağın bir kısmı kar/buz kulvarı bazı yerler çarşak taşlar bulunuyordu. Kazma/krampon sert karda tırmanışa devam ederek 07:45 ‘de emler sırtına varmıştık. Yedigöller bölgesini ve güneşi görmek motivasyonumuzu artırmıştı. Biraz mola vererek 10 dakikalık emler sırtı yürüyüşü ile 08:10 ‘da emler Zirvedeydik. Diğer ekib emler zirve ‘den vazgeçip rotayı Karasay zirve’ye çevirmişlerdi. Karşılıklı birbirimizi görebiliyorduk. 08:30 ‘da klasik rotadan inişe geçtik. Zirve altından 300 metre aşağısına kadar 30-40 cm yumuşak çok az kar kalmış. Çarşak taşlara ayağımızın değmediğine sevindik. Çelikbuyduran inen kulvarın bir kısmı sert karlı, diğer kısmı çarşak taşlar bulunuyordu. Sert kardan kısa yan geçiş yaparak çarşakdan hızlıca aşağıya indik. Karayalak vadisinin içine kadar inişimizi bazen çok az kalmış kardan, bazende çarşak üzerinden devam etdik. Vadinin ortasında diğer ekiple buluşarak, kapıya doğru inişe devam ettik. Kapının üstündeki yamaçdan, kapının çıkışına kadar bol kar bulunuyordu. Saatin erken olması sebebiyle henüz tam olarak yumuşamış kardan inerek vadiyi terkettik. 12:00 sularında sokullupınar kamp alanına varmıştık.
Emler zirvesine batı sırtından zirveye ulaşarak, klasik rotadan dönüş yapmak keyifli ve bir okadarda yorucu trans faaliyetini gerçekleştirmiştik. Rota hakkında bize bilgilendiren Mutlu İnan AKDAĞ ‘a teşekkürlerimizi sunar, kazasız tırmanışlar dileriz.
Dağlarda görüşmek dileğiyle,
Ömer Fahri YAZICIOĞLU
















Hiç yorum yok:
Yorum Gönder