9 Aralık 2010 Perşembe

Erciyes Kuzey Rotası 26-28 Kasım




Mutlu İnan Akdağ, Muzaffer Tekin, Ömer Fahri Yazıcıoğlu, Okan Ilkıç




Haldun Aydıngün’ün  fikri ile 15 gün öncesinden kararlaştırdığımız faaliyete bazı sebeplerden dolayı kendisi katılamayacaktı. Son güne kadar diğer iptaller ile ekip 4 kişi olarak yola çıktık. (mutlu,muzaffer,ömer,okan)  Omer’in binek aracı ile Perşembe akşamı 22:30 civarında yola çıktık. Üç şoför’ün bulunduğu ekipte yorulmadan Kayseriye vardık. Hacılar kasabasına geçerek Haldundan aldığımız bilgi doğrultusunda Hadak dağ evinin anahtarını almak üzere belediye binasına gittik. Çünkü Hadak başkanı aynı zamanda belediye başkanı  imiş. Belediye başkan yardımcısı Rasim Bey’in sıcak ilgisi ve yardımıyla keyiflendik.  Öncesinde belediye aracı ile bizi çıkarmak istedi, o anda müsait olmayan belediye araçları yerine bizi çıkışta yardımcı olacak Galip Dayı ile tanıştırdı. Dağ evinin anahtarının verilmesi ile genel sekreter Servet Hn. bize yardımcı oldu. Çok yardım sever ve sıcak ilgilerinden dolayı Hadak yöneticilerine çok teşekkür ederz.

Galip dayının 250 lik eski dodge kamyonetine binerek dağ evine kadar çıkabileceğimizi öğrenip biraz daha alış veriş yaptık. Sabahtan beri Erciyes kar ve sis altındaydı. Kamyonet Galip dayının buradan sonra 2 km kaldığı dediği yerde kara saplandı.
Kar sis ve fırtınada ilk defa geldiğimiz kuzey tarafındaki Hadak dağ evini bulmamız biraz zor oldu.

Dağ evine girdiğimizde 2700 m. ‘deki bu şato görünümlü dağ evini görünce hayretlerimizi gizleyemedik. Bir ev konforu ve dahada lüksü vardı. 

Güzel bir mutfak içinde her tür gereçleri ve erzakları mevcut. Ortada bir şömine dört yanında durabiliyorsunuz. Odanın her yanı büyük köşem koltuklar ile döşenmiş ve amerikan mutfak masasınıda unutmamalı. Çok temiz ve bakımlı.
O gün şöminenin başından ayrılmadık bol bol yedik içtik. Rüzgar ve sis yoğunluğunu gece dahada arttırdı.

                 Cumartesi sabah 03:00’deki zirve yolculuğumuzu yoğun fırtına ve sisten dolayı 05:30 a kadar erteledik. Dag evinin camından kuzey yuzunu her daim gorup degerlendirmeler yapabiliyorduk. Gece dışarıda tuvalet ihtiyacımızı zor giderdiğimiz havada sabah yola çıktık. Yaklaşık 1 saat olduğunda çanağa yaklaştığımızda rüzgarın şiddetini hissetmesekte kar yağışı ve sis kuzey yamacını tamamen silmişti. Sol yanımızda Küçük Erciyese ait olduğunu düşündüğümüz kar kulvarına girmeden kranponlarımızı giydik.

İp birliğinde daralan kar kulvarında ilerledik. 70-80 m. Sonra kar kulvarı bittiğinde az karlı taşlı kayalı etapta yukarı ilerledik. 10-15 metre görüş mesafesinde nerede olduğumuzun anlamsızlığında bulunduğumuz kulvarın sonuna kadar ulaştık.  3-4 saatlik bir antrenman çıkışından saat 11:00 da döndük.  Küçük erciyese giderken en önündeki  kütleye çıktığımızı hava açtığında anladık. Güzel keyifli bir antrenman yapmış olduk.


Olumsuz hava koşullarında antrenman yapmanın zevki ve Erciyes kuzey rotasına girememenin burukluğuyla o günü gene ateş başında ve bol yeme içme ile geçirdik.

Gece yatmadan havanın açacağına dair ciddi işaretler vardı. Rüzgar panjurlardan artık ıslık çalmıyordu. Yanan şömine ateşinin yüzümüze vurduğu aydınlıkla geceye gözlerimizi yumduk. Saat 01:00 de aldığımız karara göre uyanıp kahvaltı yaptık bol zamanda. Hareket saatimiz 03:00 olduğunda bu kez ekip 3 kişi olarak hareket ettik. Okan bizim lojistikçimiz olarak dağ evinde kaldı.
  
Sürekli kuzey yuzunu gorerek vadi boyu ilerleyip bir onceki gun 1 saatte gittigimiz yeri 30 dk içerisinde katettik.  Sabah kahvaltıda yenen pastırmanın hazmı pek kolay değildi. Ben hariç Muzaffer ve Omer 2-3  saat bu durumdan çok rahatsız oldular. Dun açtığında fotoğraflarını çekip kulvarımızı belirlemiştik. Kuzey yamacının altına gelmek sandığımızdan zor oldu, mesafe gorunduğunden daha fazlaydı. Kulvar altına geldigimizde 3 saat olmustu.



Burada kranponları giyip iki kayanın arasındaki dar kar kulvarından rotaya girmiş olduk. Havanın yeni aydınlanmasıyla hava biraz daha ısınsada ne de olsa kuzeydeydik. Her bir saatte bir düzenli sıvı molası haricinde yarım avuç tuzlu fısık bizi rahat biekilde zirveye ulaştırmaya yetti.

Solda yükselirken gördüğümüz Küçük Erciyes bir 8000 binlik edasında aydınlanırken gözümüzü ondan alamadık. Son 50-100 metreye girerken etap en dik seviyesine ulaşmıştı biz 15 metre perlon emniyetinde bir birimize bağla olarak devam ettik. Bu saatte çok sakindi bu kulvar hiç taş düşmesi v.s. olmadı. Geçen kıştan hariç en son 2-3 gün önce yağan kar çıkışımızı olumlu etkilemişti. Az yağan kar zirve sırtına vardığmızda henüz korniş oluşturmamıştı buda bize oldukça rahatlık verdi. Sabah 08:30 da kuzeyden Erciyes zirvesine ulaştık. Dün yoğun fırtınanın yarattığı şekiller zirvedeki çıkıntıların görselliğini arttırmıştı. 
 
Fotoğraflar ve biraz yiyecek molasından sonra 09.00 da inişe geçtik. İlk 100-150 metreyi geri geri iniş tekniği ile geçip sonra normal şekilde inişimizi yaptık. 3 saat sonra silinmiş süpürülmüş dağ evine vardığımızda toplam 8.5 saatte 3900 lerdeki havayı koklayıp inmiştik. Turkcell hattının sadece arka camlarda çekiyor olması bile Galip amca ile haberleşmemizde büyük kolaylık sağladı. Bundan sonra kamyone kadar ulaşım geri dönüş...
Bir kez daha Hadak dağcılık kulübü ve belediye yöneticilerine sonsuz teşekkür ederiz.
Not: Her daim Avrupayı örnek göstersekte bizim yardımseverliğimiz ve gönüllü ruhumuzun hiç bir yerde bu denli yüksek olmadığını düşünüyorum.  Alplerde tıka basa dolu bir dağ evinde kalmak için 60-80 euro yu gözden çıkarmak gerekirken.  Burada son derece lüks inşa edilen bir dağ evinin işletmesi gönüllü bir dağcılık kulübünde...Ve sizi bir misafir edasıyla ağırlıyorlar. Dağcılar olarak gönüllülük ve yardımlaşma ruhumuzu kaybetmediğimiz sürece alplerin veya başka dağcılık bölgelerinin bizden örnek almasında yarar var. Rantın olduğu yerde insan hayatının önemi düşüyor malesef.
(geçen yıl alplerde olduğum için bu denli alp kıyaslaması yaptım. Benim gördüğüm kadarıyla...)
Her bölge kendi dağ evini yaptırmalı ...  


Mutlu İnan Akdağ
Sevgiyle kalın...

1 yorum:

Anıl dedi ki...

Tebrik ederim.. Başarılarınızın devamını dilerim..